Büyülü bir serüvene doğru...

Cuma, Aralık 13, 2013

Ne kadar kavga etsek de, "biz kardeş olduk"...

Perşembe, Aralık 05, 2013

Ukde

Bu seferki yazı çocuklarımla alakalı değil. Benimle alakalı. Aslında çocuklarım için yazıyorum yine. Benim içimde ukde olan şeyler var, onların olmasın, ya da daha az olsun diye.

- Dans edebilmeyi isterdim

"Kendimi bildim bileli dans edebilmeyi istedim hep. Neden olmadı bilmiyorum. Hep bir engel çıktı işte. Mesela flamenko dansçısı olmak isterdim. Ya da tüm halk oyunlarını güzelce yapabilmek. Düğünde halaya bile duramıyorum adam gibi yaaa :("

- Müzikle daha içiçe olmak isterdim

"Bir müzik aletini en azından kendi kendime tıngırdatacak kadar çalabilmek isterdim. Piyano istemiştim, maddi olarak karşılayamadık. Gitar demiştim, erkek çalgısı demişlerdi. Kimse de teşvik etmedi. Şimdi başlasam başarılı olur muyum ki acep?"

- Tiyatro sanatçısı olmak isterdim

"Lisede sayısal derslerde başarılı olduğum için matematik puanıyla sınava girmeye zorlandım. Sonra da matematik mühendisliği okumaya... Defalarca kez konservatuvara girip tiyatro okumak istediğimi söyleyince aldığım yanıt hep aynıydı. Sen önce okulunu bitir, tiyatroyu nasıl olsa yaparsın!!!?? Tiyatro karın doyurmaz, sen mesleğini eline al!!!??? Sonrasında amatör olarak yıllarca uğraştım tiyatro ile ama hayat mücadelesine girince vakit ayıramaz oldum. Şimdi karnım doyuyor ama aklım hala tiyatroda :("

- Daha fazla yurtdışı tecrübem olsun isterdim

"Inter Rail yap, kafana göre takıl, yurtdışında çocuk bak veya bir süre yurtdışında çalış di mi.. Yok, bok varmış gibi; mezun ol, hemen çalışmaya başla, evlen, çocuk yap. Sonra da para biriktirsek de 4 günlük tatilde bir yere gitsek diye kasıp dur. Vakit varken yurtdışı tecrübesi edinin e mi çocuklar?"

Bunlar büyük ve önemli başlıklar. Başkaca küçük ukdelerim de var ama onları yazmayacağım. Zamanı gelince özel olarak söylerim çocuklarıma. Ukde kalmasın isterim içlerinde. Söz destekleyeceğim sizi çocuklarım, karın doyurmasa bile istekleriniz :)

Cumartesi, Ekim 05, 2013

Hayvanları seviyorum, onları koruyorum

İstisnasız her hayvanı çok seven, hepsini eve almak, alamazsa da en azından beslemek veya tedavi etmek isteyen canım oğlum. Umarım bu sevgin kimi insanlara örnek olur. Seninle gurur duyuyorum...

Pazartesi, Eylül 23, 2013

Neler oldu, neler...

Bir sabah uyandık.Mira "anne ben bez tak gok, ben aatık büüdüm. Bak dodoman oodum" dedi. Ve bir daha da ne gece, ne gündüz bez takmadı. 1-2 minik kaza dışında geçiş son derece hasarsız ve kolay oldu. Diyecek birşey yok. Bu da bitti, sonraki aşamalar gelsin :)

İnanılmaz bir kreşimiz, inanılmaz bir müdiremiz ve inanılmaz bir öğretmenimiz var. Günün tüm yorgunluğu ve stresi arasında arada bana kızımın resimlerini yolluyor ve beni inanılmaz mutlu ediyor. İşte onlardan birkaçı.

Ayrılmaz ikili Deniz ve Mira :)

***

Öğretmeninde saklanıyor sözüm ona, örtü kalkınca altından kalkan surat da bu işte..

***

Uykudan kalkmış cici kızlar Mira, Naz ve Deniz

***

Bu parkta benim çektiğim bir resim, Mira & Mira

***

Uyuyan güzel...

***

Uyuyan güzel uzun uzun uyuyup uyanmayınca, yanında çikolatadan bahsedilir. Uyuyan güzel anında uyanır :)

***

Bunlar da çingene güzelleri Mira, Deniz, Derya ve Azra

***

İki iş arasında bir miktar işsiz kalmanın avantajı; yıllardır yapmak isteyip de yapamadığım bir şeyi yaptım. Muhteşem bir projede çocuklara 2 gün üst üste hikayeler okudum. Çok keyifliydi...

***

Ve gelelim asıl mevzuya. Benim minik pamuk oğlum, büyüdü de okullu oldu. Ben de onunla yeniden okula başladım. Çok heyecanlı, çok keyifli, çok da güzel başladık. Umarım mutlu olur, öğrenmeyi seversin oğlum. Başarı arkasından nasıl olsa gelir. Dilerim öğrenim hayatın boyunca hep seni mutlu edecek yaşama doğru adımlar atarsın. İlerde seçeceğin mesleğin çok para kazandırmasını değil, okulda çoooook başarılı olmanı değil, gerçekten mutlu olmanı ve istediğin şeyle uğraşmanı istiyorum bir tanem...
Herşey gönlünce olsun...

Abisinin okula başlaması Mira için de ilginç oldu. Abisi büyük okula gidiyor, Mira küçük okula gidiyor artık :)

***

Yaşasın okula başlıyorum...

***

Ve inanılmaz kreşimizin, inanılmaz müdiresi, annesi, herşeyi Jülide Hanım. Yani o olmasa çocukların okula başlama süreci hepimiz için çok daha zor olurdu. Yaptıkları tek başına bir yazı konusu aslında. O bizim de herşeyimiz. Eksik olmayın Jülide Öğretmenimiz...

***

İlk kez girdiği sırada arkadaşlarıyla beraber, 4 yılını geçireceği okul binasına doğru kafasında milyon tane soruyla ilerlerken hem heyecanlı, hem de gururluydu...

***

İlk sıra arkadaşı, kreşten de sevgili arkadaşımız Alper ...

***

Ve işte sevgili öğretmenimiz Zehra Hanım. Daha ilk gün okul bahçesinde gördüğümde şaşırttı beni ve kendisine hayran bıraktı. 10 dakika sonra kendisinin bizim öğretmenimiz olduğunu öğrenince havalara zıplamadıysam, utandığımdandır. Umarım bu yazımı okumaz, okursa da umarım beni yanlış anlamaz. O kadar sıradışı, o kadar komplekssiz, o kadar özgüvenli ve o kadar ışık saçan biri ki. Kıyafetlerinden şapkasına, ojesinden takılarına kadar beni benden aldı.

Belki çok erken karar veriyorum bilemiyorum ama benim bir öğretmenden beklediğim, çocuğa okulu ve öğrenmeyi sevdirmesi, iyi bir insan olma yolunda ışık tutması ve kesinlikle yeteneklerini beslemesidir.
Açıkçası Zehra Hanım'dan ben bu elektriği aldım. Umarım yanılmıyorumdur. İyi bir veli olmak için elimden geleni yapacağım. Ben ilkokul öğretmenim sayesinde bugün bu yerde olduğumu hep söyler, kendisini hep saygıyla anar ve hala görüşürüm. Umuyorum ve hissediyorum ki Zehra Hanım da oğlum için öyle olacak...

Daha ilk günden incelikle düşünülmüş minik süprizler oğlumu fethetmeye yetti :)

***

İlk hafta bir gün, çocukların yüzleri boyandı ve parka götürüldü. Çocuklar çok eğlendi. İşte öğrenmeye hazır iki küçük meraklı bilim insanı. Artık gelsin dersler...

Çarşamba, Eylül 18, 2013

Yaz nasıl geçti?

Koskoca bir yaz daha geçti. Kuzularım bir yaz daha büyüdü. Acayip değiştiler hem de, açıkhava, bol oyun ve deniz nasıl iyi geldi bilemezsiniz. İşte bu yazdan kareler;

Demiye bindik, dididoooz... (Gemiye bindik, gidiyoruz)